![]() |
![]() |
|
| از هر دری سخنی |
|
عالم از ناله ی عشاق مبادا خالی که خوش آهنگ و فرح بخش نوایی دارد
وباز عاشقی از عاشقان عالم چشم سر بر جهان فانی بست و چشم جان بر جهان باقی گشود..... ................................. چه معصومانه رفتی، چه بی خبر رخت بربستی و بی اعتنا به دنیا و اهل آن دامن کشان از برمان گذشتی، و ما باز، زهر تنهایی و غربت چشان باردیگر در سوگ خوبی از خوبان عالم داغدار شدیم، آه از سعه ی وجودیت که هیچ بیتی وسعت آن را تاب نمی آرد ودر هیچ وزنی از اوزان شعر نمیگنجد، چگونه میتوان از تو نوشتن و سرودن برای چون منی که نمی شناختمت!!!... من که از تو تنها نامی می دانستم اینچنین در رجعتت داغدار و دلتنگم، بسا تسلیت بر قلب و جان کسانی که تو را می شناختند و..... دیدی که چگونه آسمان هم رفتنت را تاب نیاورد و چه بی صبرانه گریست.... استاد بزرگوار ما، مرجع عالیقدر دین مبین ما! شهد شیرین وصال و بهجت لقای روحانی محبوبت گوارای وجودت.... خوشا به سعادتت، خوشا به زندگیت، خوشا به بندگیت و خوشا به رجعت زیبایت.... از خداوند منان و رحمان بالاترین درجات و مقامات را برایتان آرزومندیم، باشد که با اولیاو بزرگان و بهترین بندگان حی رحمان محشور شوی... خداوند ما را بیامرزاد.... |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388ساعت 21:46 توسط کوهی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
کوهی / دانشجوی سال چهارم ادبیات /
|
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1388 بهمن 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 |
| پیوندها |
|
سرای اندیشه ستاره زد سلام کن موجیم که آسودگی ما عدم ماست... من او سرهم |
|
RSS
|